In een laatste bericht kon u lezen hoe High Lady van Lelystad naar Hilversum was gevlogen. Kort na de aankomst werden mooie foto’s gemaakt die we met veel plezier mochten publiceren met toestemming van de maker van die foto’s. Na die foto sessie was het de bedoeling om High Lady richting haar tijdelijk onderkomen te taxiën, ze weigerde echter te starten. Eerste diagnose: mogelijk het start relais of anders de startmotor zelf.
Na flink wat uurtjes diagnosticeren werd de boosdoener gevonden: een doorgebrande “shunt” van 30A. Op het wereldwijde web werd gezocht naar een vervangende shunt. Precies van 30A bleek niet direct voorradig maar van 50A dan weer wel. Om die te kunnen installeren moest de tank er “even” uit. Enfin. Omdat het ook al was opgevallen dat de prachtige digitale motor parameter display niet heel goed was in het weergeven van de olie temperatuur van de motor en van de Propeller Speed Reduction unit. Victor wist daar wel raad mee, kwestie van een instrument er bij, de draadjes van de pick-ups van beide temperaturen opvissen en die via een schakelaartje naar een metertje plaatsen welke we dan net boven de iPad houder zouden plaatsen.
Daarna kon de tank weer terug, benzine er in en proefdraaien maar. Er was hard gewerkt, proef vliegen zat er qua tijd niet meer in.
Maar afgelopen dinsdag 29 maart was het eigenlijk prima weer. Mooie gelegenheid om een vluchtje te gaan maken met 2 personen, een primeur in het Nederlandse Luchtruim!
Het was mijn geluk om op het vliegveld te zijn om een lesje te verzorgen, dus ik kon de rol van “dead weight” op me nemen en en-passant wat filmen en fotograferen.
Ons geluk hield niet op: Harry en Stefanie van de RV-7 PH-PLP waren ook aanwezig en bereid ons vluchtje te volgen.
Uw verslaggever beschikt zodoende over mooi beeld materiaal, zowel bewegend als stilstaand van deze historische dag. Omdat het uitzoeken en bewerken nogal wat tijd gaat vragen, vraag ik voor nu een momentje van uw geduld tot een volgend bericht met ingebakken een YouTube film (wellicht een gelikte gemaakt door onze Media Man, Ingmar Haanstra).
Toch wilde we u alvast op de hoogte brengen van de vorderingen en alvast wat mooie plaatjes met u delen.
Bij de proefvlucht hoorde ook het noteren van propeller toeren en inches inlaat druk die door Stefanie werden genoteerd (over de radio).
We hebben ook gekeken bij welke snelheid het vliegtuig “overtrekt”, met gas dicht de hoogte vast houden lukt alleen als je geleidelijk de neus omhoog haalt. Maar daar zit wel een einde aan, als de neus hoger komt dan wat de instromende lucht kan waar maken, dan “laat de luchtstroom” los en “valt” het vliegtuig naar beneden. Hoe dit precies in zijn werk gaat en bij welke snelheid, dat wilden we graag proefondervindelijk vast stellen. Dat was afgevinkt, bleef er ook tijd over om te kijken hoe een “rolletje” verloopt.
Uw verslaggever mocht de “spade” ook even vasthouden. Vanuit achteren even goed een magisch moment. Het lag voor de hand, na het lezen van nogal wat reviews over de Mk.26B, dat het vliegtuig erg prettig zou reageren op inputs die het van de spade kreeg. Toch is het anders om dat dan ook echt te voelen. Ik was absoluut aangenaam verrast. Een hele fijne beloning voor bijna 2 jaar heel veel tijd en energie stoppen in dit project.
Er moeten nog wat kleine dingetjes “getweaked” (bijvoorbeeld fijn afstelling van de “pushrod” van het rechter aileron), nog wat training (uw verslaggever moet bijvoorbeeld nog 18 landingen tail wheel maken alvorens de Familiarisatie Vlucht met de Spitfire gedaan kan worden en daarvoor moeten een paar van die 18 landingen vanuit de achterste stoel van de Piper Cub gemaakt worden om te wennen aan het beperkte zicht naar voren tijdens start en landing met de Spitfire).
Daarna kunnen we met de Deeltijd Eigendom Certificaat houders vluchten gaan plannen en maken (als het weer mee wil werken natuurlijk).
Weer een mijlpaal gepasseerd in dit prachtige project. Harry en Stefanie: dank voor het notuleren/volgen/filmen/fotograferen!
