Er was een oproep op Facebook gedaan door de zoon van Ed de Bruijn, de Havenmeester van vliegveld Texel, om Ed op 6 juni te komen feliciteren met diens 70e verjaardag. Helaas gooide het weer nogal roet in het eten. Noord Holland Nieuws besteedde daar aandacht aan.
Uw verslaggever had in eerste instantie het snode plan opgevat om met John Raaijmakers de dinsdag daar op (stralend weer) na terugkomst van 4 dagen KLM vliegen en een schoonheidsslaapje, met een zak Engelse drop richting Texel te gaan. Helaas bleek bij de auto aangekomen op de personeelsparkeerplaats de autosleutel niet in het uniform colbert te zijn. Daardoor kwam uw verslaggever veeeeel te laat thuis om nog richting Texel te gaan. Dat plan werd dan ook omgebogen naar 2 korte vluchtjes vlak voor sluitingstijd van Vliegveld Hilversum, zie eerder bericht.
Tijdens de uitrol van die twee vluchtjes kwam Coen Potters, Deeltijd Eigendom Certificaat Houder toevallig voorbij. Op dat moment leek het voor woensdag en donderdag wat verdrietig weer te gaan worden en zou het vrijdag weer opknappen. Wellicht dat het dan een idee was om op vrijdag middag de Spit naar Texel te gaan vliegen?
Donderdag was het weer verassend beter, gelukkig was de agenda van Coen flexibel, dus trokken we die donderdag naar Texel toe.
Manu Insinger, bij zowel Coen als uw verslaggever bekend van de gezellige vliegclub Aero Club Hilversum-Amsterdam (ACHA), kwam lang met zijn PH-YOY om ook een presentje aan Ed af te geven. Er werd gezellig bijgekletst. Stephanie de Bruijn blijkt er behoorlijk jonger uit te zien dan dat ze is, want bij het ophalen van een herinnering aan een “stuiterende” parachute springer, een gebeurtenis van ongeveer 20 jaar geleden (er gebeurt uiteraard op dat vlak wel vaker wat, Texel is een Para Jumping Hot Spot waar enorm veel gesprongen wordt), bleek dat zij toen werkzaam was in het vliegveld restaurant.
We hadden wel eens gehoord van het Oorlog/Luchtvaart museum op het vliegveld van Texel, maar waren er geen van drieën eerder geweest. Na een late lunch zou dat dan ook de volgende stop worden.
We leerden er heel veel. Kortom, mocht u eens in de buurt van het vliegveld van Texel zijn: wij kunnen u dit museum van harte aanbevelen! Voor de Deeltijd Eigendom Certificaat Houders is een trip met bestemming Texel om die reden ook een aanrader. Een paar dingetjes wil ik graag met u delen:
Zo hangt er een zweefvliegtuig met een Fokker logo. Eerlijk gezegd, als voormalig Fokker 70 en Fokker 100 piloot moet ik met het schaamrood op de kaken (dat mooi kleurt bij deze zwever) bekennen dat ik niet wist dat de Fokker fabriek zich daar mee bezig had gehouden….. Een mens blijkt nooit te oud om te leren. Twee andere dingen kregen, wegens de actualiteit in de Oekraïne ineens een andere, diepere lading.
Zo was er deze brief. “Wat heeft dat nou met de Oekraïne te maken?” vraagt u zich wellicht af. Nou, deze week was er in het nieuws dat berichten in lokale Russische media over slachtoffers van “De Speciale Militaire Operatie” op last van de overheid moesten worden verwijderd. Daar zitten wel familie leden achter. Net zoals de weduwe van Nicolaas. Die omgekomen was door dat het watervliegtuig waarmee hij 2 ministers zou gaan evacueren naar Engeland, was beschoten. Hij wist het toestel bij Scheveningen nog te landen, beide ministers hadden het hachelijke avontuur overleefd, maar Nicolaas bezweek later alsnog aan zijn verwondingen. Mede dankzij de tentoonstelling van deze brief leeft zijn nagedachtenis nog immer voort. Daar waar Russische “Speciale Militaire Operatie” gesneuvelden door het regime van Poetin doelbewust de anonimiteit in worden gedrukt…..
Een ander bizar gegeven wat samenhangt met oorlog voeren: wat er allemaal geproduceerd kan worden. Zo bleken er voor Duitse bommenwerpers 68.000 (nog wat) vliegtuig motoren te zijn gemaakt. Een indrukwekkend getal wat uw verslaggever betreft. En iets om stil van te worden. Het is, om de parallel naar de Oekraïne met uw welnemen nog maar 1 keer te trekken, maar te hopen dat die oorlog korter van duur zal zijn en niet gepaard zal gaan met massa productie van wapentuig dat ook daadwerkelijk ingezet gaat worden…
Naast aandacht voor gecrashte toestellen op en rond Texel, waaronder een Mk.III Photo Reconnaissance toestel, is er ook deze informatie zuil met daarop kleuren foto’s van rode Spitfires.
Een wat vrolijker museum item was een best groot schaalmodel van de RLS Tigermoth die op vliegveld Hilversum zeer regelmatig vliegend te bewonderen is.
Enfin, ongemerkt waren we zo gauw een zeer leerzame 2 en half uur verder, tijd om de Spitfire weer richting Hilversum te gaan sturen. Manu heeft zijn PH-YOY op vliegveld Lelystad staan en moet zodoende nog een vliegplan doorbellen, hij kon ons uitzwaaien en het uittaxiën filmen.
Coen is actief sportvlieger, onze Spitfire Mk.26B is voorzien van dubbele besturing, dus kon Coen vanaf het verlaten van het circuit gebied tot de nadering het toestel sturen. Dat had hij op de heen reis ook al voorbeeldig gedaan. Extra knap is daarbij het navigeren want het zicht recht vooruit is behoorlijk beperkt doordat uw verslaggever daar pontificaal in beeld zit. Enfin, diezelfde verslaggever kon dus wel de camera even laten draaien, letterlijk, zodoende een Coen in beeld brengen waarbij de lach op het gezicht boekdelen spreekt.
Het was een bijzondere en zeer geslaagde vliegdag.
